İlk Adım tadında hayat..

Kız adım atmaktan korktu

Oysa bilmiyordu

Hayat yanlış atılmakta olan binlerce adımla doluydu..

Bildiği tek şey vardı

Önemi yoktu

Yanlış ta olsa atacaktı o adımı

Sonra alacaktı sorumluluğu..korkmayacaktı..

Hep aynı olmaz ki hayat..

Aynı değildir hayallerimiz

Aynı güneşe bakmayız her daim

Aynı havayı solumayız

Aynı rüzgarı almayız arkamıza

Ya da o götürmez her daim bizi gitmek istediğimiz yere..

Bazı anlar olur

Bi ses duyarız

Uzaktan geliyor sanırız

Çok ta gitmeyiz üzerine

O sesin kalbinde neler oluyor bilmek istemeyiz belki de

Kimbilir korkuyoruzdur ama bilmiyoruzdur....

Bazı anlar olur telefonumuz çalar

Bakmak isteriz

Bi eksik ararız

Eksik bir şeyler olsun

Olsun ki biz daha güçlü hissedelim isteriz..

Olur nitekim

Bulmak istedikten sonra eksik şeyler daima olur hayatta

Görmek istedikten sonra...

Bir gece eve dönüyorum

Bir kız ağlıyor..

Çok duygusal oldugumdan mı bilmiyorum ama

Kızın yanına yaklaştım, konuşmak geldi içimden

Sormak..

Gerek kalmadı sonrasında

Kız anlattı ben dinledim..

Bi güneş doğdu bugün

Hiç aydınlatmamıştı öncesinde bu kadar güzel

Mutlu oldum

Neden hiç fark etmemişim ki güneşi ben?

Her neyse geç kalmadım

Ucundan da olsa yakaladım

Tadını çıkarmalıyım diyorum ama bir şey engel oluyor bana

Nedenini uzun uzun düşündüm..

Yakınlarda yaz gelecek

Şimdi bahar

Her şey ne kadar güzel

Ne kadar yeşil

Ne kadar mavi..

Kış gelince güneş beni aydınlatacak mı yine

Böyle bakabilecek miyim ona?

Sorguluyorum..

Korkuyorum..

Vazgeçmekten değil de

Vazgeçmek istediğimde yaşayacağım o ikilemden korkuyorum..

Hiç başlamasam mı diyorum..

Dedi..

Sustu sonra

Agladı...

Anlamıştım derdini

O kız da, adı her ne ise

Hayatı erteleyenlerdendi

Acılarını, hayallerini, umutlarını erteleyenlerden..

Mutlu olmaya korkuyordu

Aşık olmaya

Heyecanlanmaya korkuyordu...

Birileri kötü anılar bırakmıştı giderken

Bir daha yaşamak istemiyordu

Ve ne acı ki sırf bu yüzden erteliyordu hayatı..

Geç kalıyordu...

Hayatı ertelemeyelim

Kendince geçip giderken bizden alıp götürmesine izin vermeyelim..

Canımız ne yaşamak istiyorsa,

Ve yaşayacaklarımız yıpratmayacaksa sonrasında

Yaşayalım..

Gitmek geliyorsa içimizden gidelim

Değişmek geliyorsa değişelim..

Susmak geliyorsa susalım

Aşık olmak geliyorsa olalım..

Terk etmek geliyorsa edelim....

Kız terk etmek istiyordu

Bir zamanlar deli gibi sevdiği

Hayallerinin en derin yerlerinden birinde sakladıgı

Yüreğinde bir yerlere kilitlediği

Kapısını kimselere açmadığı

Anahtarı kimselere vermediği

Adına aşk dediği o duygu için yıllarca savaşmıştı...

Gün geldi

Sahip oldu

Sınırları yoktu

Ölene dek onunla olacaktı

Mutlu oldu

Sonra bir gün geldi

Nedeneni bilemedi

Ama istemedi

Atacağı adımların hiç birinde yanında istemedi...

Gitmek geliyordu içinden

Gidemedi

Üzülür müydü ?

Tek düşündüğü buydu..

Gitmeliydi..

Bir tek hayatımızın oldugu bir evrendeyiz

Aldıgımız tek bir nefesle geliyoruz dünyaya

Vereceğimiz tek bir nefesle veda ediyoruz..

Öyleyse cok ta sorgulamamak gerek..

İçimizden ne geliyorsa onu yapmk gerek..

Risk almak gerek daima

Ve uyandıgımızda yükler olmasın omzumuzda

Hayallerimiz olsun

Gerçekleşir ya da gerçekleşmez

Olsun

Yine de umut olsun..

Bizi bağlasın hayata..

Sımsıkı....

Ve daima..

Bi de güzel dostlarımız olsun....

Her ne olursa olsun yanımızda olsun..

Yargılamasın..

Atacağımız her adımda

Dogru ya da yanlış olsun

Bizi korusun..

Çok eski bir arkadaşım bu günlerde çok mutlu değilken

Ben arada onu düşünürken

Onun ağlaması benim canımı çok acıtırken

Bunları yazmak geldi içimden

Mutluluğu hak eden

Korkuları olmayan

Yüreğinin sesini dinleyen

Hayata rağmen başarılı insanlar için..

Hayat ölene dek yürümeyi öğrenmeye çalışan insanlarla dolu..

Öyleyse her daim ilk adım tadında hayatlar diliyorum size..

Her yeni gün yürümeyi yeniden öğrenmekte olan değerli insanlara.......

Güzel bir bahar akşamında
Kocaman sevgiler Ankara'ya:)