Bebek yürüdü, minik ayakları iz bıraktı sahilde..Sonra adam yürüdü, kayboldu...

Sessizlikte dans ediyordu kadın

Sessiz bir gecede sessiz bir şehirde sessiz bir sokakta..

Dansta müzik yoktu

Keyif alıyordu

Kendi etrafında dönerken kendi sesiydi dinlediği

Kendi bestesini söylüyordu..

Cesaretin dansıydı adı

Gece sessizdi çünkü

Etrafta insanlar vardı adını bile bilmediği

Yürüyordu insanlar

Konuşuyordu

Koşuyordu

Kavgalar vardı

Korkular vardı

Direnişler vardı

Kadınsa özgürce dans ediyordu

Son sesiyle bağırıyordu şarkılar söylerken

Kalabalıktı

Ama korkmuyordu

Durdu kadın

Bıraktı kendi etrafında dönmeyi

Bir adamın sesi neredeyse kulaklarında çınlıyordu

Öylesine bir gürültü ile

Bağırıyordu adam

Duymuyordu kadın..

Ses yükseldi sonra

Kadın duydu

İrkildi

Neden diyebildi sadece..

Kendine sordu

Durdu düşündü..

Adam neden yükseltmişti sesini ?

Bilmiyordu..

Hayatlarımızı yaşarken biz

Başkalarının hayatlarına dahil olmaya çalışarak

Başkalarının hayatlarını saf dışı bırakmaya çalışarak

Başkalarının hayatlarına engel olmaya çalışarak

Neler kaybederiz?

Kendimizden, huzurumuzdan, mutluluğumuzdan, umutlarımızdan..

Hayallerimizden..

Başkalarının hayatlarına dahil olmayalım

Oluyorsak iyi şeyler ekleyelim..

Kendi hayallerimiz olsun

Başkalarının hayallerini alt üst etmeyelim

Başkalarının mutluluklarını almayalım ellerinden

Mutsuzluklar üzerine kurmayalım mutluluklarımızı..

Kendimizle uğraşalım

Yalnızca kendi başarılarımız hırslarımıza ışık olsun..

Kendimizle uğraşalım

Kendimize ekleyelim

Kendimizden çıkaralım..

Hesabımızı aynaya bakarken soralım..

Elbet olsun umutlarımız

Kavgalarımız

Dans ederken gecenin ortasında

Karanlıkta

Duyalım sesimizi ama çok ta önemsemeyelim başkalarının

Yükselmekte olan seslerini..

Bakmışız ki hayat geçmiş

Dünya durmuş

Gece olmuş yine

Birileri yalan söylemekte

Aldırmayalım

Kendimize bakalım

Aynaya bakalım….

Ve yansıtalım ışığımızı

Korkmayalım

Kumsala kadar ayak izleri vardır yürümekteyken

Ama denize girersin

Herkes yüzüyordur

Sen de yüzersin

Onların izleri kaybolur kumsalda

Dalgalarla boğuşurken

Sen iz bırak

Herkes kavga etmekteyken dalgalarla

Sen sor yalnızca…

Gerçek kahramanlar

Önce kendilerine yenilirler..

İz bırakırlar..

Ve asla korkmazlar kaybetmekten

Çünkü her yeni kayıp yeni bir ışıktır..

Her yeni ışık yepyeni izler bırakır

Ve her kahraman kendi dansıyla savaşır

Çünkü bilir

Her canlı tatmaktadır ölümü

Aralarında bazısı tatmakta iken hayatı,

İz bırakmakta iken..

Güzel düşünmekte iken

Güzel yaşamakta iken….

Herkese Marmara Denizi’nin kumsallarından birinde

Ayak izleri bırakmakta olan güzel hayatlar diliyorum :)

Ve güzel başlangıçlar..