Pamuk dede

Beyaz saçları vardı

Sanki kar yağmış yazın ortasında..

Dudakları titreyerek konuşuyordu

Hafif bir esinti ve

Uzakta bi deniz kokusu..

Adamın içinde umut..

Gözleri öyle güzel bakıyordu ki

Öyle derin..

Anlamlar yüklemeye çalışmıyordu hayata

Onun için hayat iki minik tavşanın ağzının ucundaydı..

Onların kendisine ve o sokaktan geçmekte olan binlerce insanın hayatlarına

İyi dileklerde bulunup denize atmaktan ibaretti..

Tek bir bakışta

Beyaz saçlı, ağır alkol kokan, ayakta durmakta zorlanan,

Pamuk gibi bir adam..

Sevilebilir mi?

Öyle derin ve öyle gerçek bakabiliyorsa evet,

Sevilebilir…

Tavşanları sevdim önce. Sonra adını bile bilmediğim o adam

Bir dilek seçti önce

Sonra bir niyet.

Heyecanlandım..

Tam biri sarı diğeri mavi iki kağıt seçecekken sordum

Burada kötü bir şey yazar mıydı?

Yazarsa çekmeyecektim..

Sorarken biliyordum aslında cevabı..

O adam, sokakta, gece yarısı, çiçeklerini anlatıp tavşanlarını sevmekteyken,

Hayatını kazanmaya çalıştığı sabaha karşı zamanlardan birinde,

Ve gülümsemekteyken en güzel enerjisiyle

Kötü ne yazabilirdi ki kağıtlarda ?

Yazmıyordu da..

Denize atmadım henüz,

Günü geldiğinde atacağım elbet

Öyle söyledi beyaz saçlı pamuk dede..

İyi dilekler için ödediğimiz bir kaç liradan sonra

Ben de bir birayı hak ettim öyleyse dedi..

Yeterince içmişti aslında

Ama öyle içten, öyle sevimli, öyle gerçekti ki sesi

Gözleri..

Onun cumartesi gecesi Taksim’in tenha köşelerinden birinde

İçmekte olduğu bira, benim şuana kadar içtiğim en güzel biralardan bile daha güzeldi..

Daha keyifliydi

Daha gerçekti..

Uzun uzun sohbet ettik

Kızım bana bira aldı dedi geçip giden birilerine..

Bir tek adını sormadım

Yeniden karşılaşır mıyız bilmiyorum, sanmıyorum

Ama 27 kocaman yıl boyunca tokuşturduğum belki de tadı en güzel biraydı o gece içtiğim..

Şerefe o pamuk dedeye:)

Tüm güzellikler seninle olsun,

Sen hep böyle gülümse

Ki oradan geçip durmakta olan binlerce enkaz senin tavşanlarının seçimleriyle gülümseyebilsin geceye

Sen gülümse pamuk dede..

şerefe :)