Pişmanlık

Çok sevdiğim birini son yolculuğuna uğurlamadığım için pişmanım

Küçükken anneme en küçük ayrıntılarını bile anlatırken hayatımın, bugün anlatamadığım için,

Mutsuzken mutluymuş gibi rol yaptığım ve yazık ki bunu alışkanlık haline getirdiğim için,

Bitanecik yeğenimin ilk doğumgününe gidemediğim için,

Bazı zamanlarda engel olmaya çalıştığım hislerimin kalbime söz geçiremediği çizgiler için,

Babama arkadaşlarımla tatile gitmek için yalan söylediğim için,

Babaannemi son gördüğüm gün biraz daha kal burada demesine rağmen gittiğim,

Sonra yine gelirim dediğim için,

Anlamsız insanlara anlamsız duygular yüklediğim için,

İçime atıp orada biyerlerde büyüttüğüm için,

Artık kabuğunu kırıp çıkmak istediğim halde üzerimde şekillenen bazı somut duygularım için,

İnsanları ne düşünürler diye gereğinden fazla önemsediğim ve bunu alışkanlık haline getirdiğim için,

Sonra yaparım nasıl olsa deyip te yapamadığım her şey için,

Pişmanım..

Hani hep derler ya;

Asla pişman olma, pişman olacağın şeyler yapma diye..

Çok büyük bir yalan!

Ben tam tersini söylüyorum..

Pişman ol zaman zaman,

Ol ki

Ders olsun birdaha yapma dedikleri için değil,

Yapmaman gerektiği için..

Yalnızca kendi yolunu kendisi şekillendiren insanlar pişmanlık yaşarlar benim gözümde.

Başkaları uyardığında söz dinledikleri için pişman olmayanlar vardır bir de,

Onlar şekillenemezler hiçbir zaman,

Hep birilerinin gölgesinde yaşamaya mahkum kalırlar..

Ben pişman oldum zaman zaman bir kısım insanlar gibi

Ve asla pişman olmadım yaşadığım bu duygu için..

Belki de birtek bunun için,

Asla pişman olmadım..